Glacjologiczna fotografia miesiąca – 2014/10

Dolinny lodowiec wypustowy drenujący Czapę Lodową Penny’ego (Penny Ice Cap), Ziemia Baffina, Kanada. Fot. M. Studinger/NASA

Czapa lodowa Penny’ego (Penny Ice Cap) ma powierzchnię 6 tys. km2 i obok Czapy Lodowej Barnes’a jest największym lodowcem Kanady. Przypuszcza się, że jest pozostałością po lądolodzie plejstoceńskim (tzn. z ostatniej Epoki Lodowej), który tysiące lat temu pokrywał większość Ameryki Północnej. Typowe czapy lodowe mają postać łagodnie nachylonych kopuł. Czapa Penny’ego ma jednak bardzo urozmaiconą topografię. Postać czaszy przybiera w swojej środkowej części, podczas gdy jej obrzeża leżą na wzniesieniach o płaskich powierzchniach szczytowych, porozcinanych są głębokimi dolinami (patrz: fotografia).

Zgodnie z trendami światowymi, dotychczasowe funkcjonowanie Czapy Lodowej Penny’ego w znacznym stopniu modyfikują współczesne zmiany klimatyczne. Coraz cieplejsze okresy letnie powodują wzmożone topnienie na powierzchni, a także podgrzewanie lodu i firnu (o 10°C w ciągu ostatnich 20 lat, Zdanowicz et al. 2012). W konsekwencji doprowadzi to do intensyfikacji ablacji, ponieważ na podgrzanie lodu do 0°C zużywane będzie znacznie mniej ciepła, którego nadmiar topić będzie powierzchnię lodowca.

Źródła:
C. Zdanowicz et al. 2012. Summer melt rates on Penny Ice Cap, Baffin Island: Past and recent trends, and implications for regional climate. Journal of Geophysical Research, doi:10.1029/2011JF002248.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s