Studenci w Tien-Szan – Kazachstan 2017

Kazachstan2017

logo_white

[PL] W lipcu 2017 miałem wielką przyjemność prowadzić badania lodowców wraz ze studentami Wydziału Nauk Geograficznych i Geologicznych UAM w ramach ich autorskiego projektu GEOpraktyki. To druga moja wyprawa z tą ekipą (rok wcześniej byliśmy w Boliwii) i kolejne podejście do interpretacji przeszłości lodowców i procesów glacjalnych, które zachodzą pod, przed i na nich, w oparciu o analizy osadów i form rzeźby na ich przedpolu. Obszarem naszych badań była dolina Małej Ałmatinki (Alatau Zailijski, Tien-Szan, Kazachstan), a ściślej jej najwyższa część zajmowana przez system kilku lodowców, z których największy jest Lodowiec Tuyuksu*.

Lodowiec Tuyuksu należy do sieci lodowców referencyjnych Światowej Służby Monitoringu Lodowców (World Glacier Monitoring Service) ze względu na jego bardzo długą serię pomiarów bilansu masy (bez przerw od 1956 r.!). Wyniki sześciu dekad dokładnych obserwacji prowadzonych przez glacjologów z Instytutu Geografii Republiki Kazachstanu jednoznacznie pokazują, że lodowiec jest coraz cieńszy i każdego roku traci średnio ok. 40 cm warstwy lodu (więcej: tutaj). W pobliżu lodowca Tuyuksu monitorowane są także warunki meteorologiczne, termika wieloletniej zmarzliny, hydrologia i inne elementy tego wysokogórskiego systemu przyrodniczego. Do tej pory jednak geomorfologia przedpola Tuyuksu pozostawała niemal nierozpoznana i celem naszej ekspedycji było zapełnienie tej luki. Do współpracy w terenie zaprosiłem specjalistę w tym zakresie, a także mojego serdecznego kolegę, dr. Harolda Lovella z University of Portsmouth. Zapraszam do obejrzenia relacji fotograficznej z tej wyprawy!


[ENG] In July 2017 I was honoured to do glacial fieldwork with Adam Mickiewicz University students under the auspices of their project GEOpraktyki. It was my second expedition with this team (the year before we went to Bolivia) and another attempt to reconstruct past processes acting on, in front of and beneath glaciers based on their sedimentary legacy and landform record. Our study area was the Little Almatinka valley (Zailiyskiy Alatau [or Trans-Ili Alatau], Tien-Shan, Kazakhstan), and more precisely its highest part occupied by Tuyuksu* Glacier and his several smaller brothers.

Tuyuksu Glacier belongs to the ‚reference glaciers’ group of the World Glacier Monitoring Service due to its very long mass balance monitoring record (since 1956 with no gaps!). The results of the six-decades-long efforts of glaciologists from the Institute of Geography of the Republic of Kazakhstan clearly show  long-term mass loss of the glacier at a mean rate of ca. 40 cm (16″) of ice per year (more: here). Other elements studied by the Institute are weather conditions, thermal state of permafrost, hydrology and more, but the glacial geomorphology has not been in focus and our expedition’s goal was to fill this gap. I invited my friend, dr. Harold Lovell from the University of Portsmouth, to join our team. Below you can the photographs we took during the trip.

*również/also: Tsentralniy Tuyuksuyskiy; Tuyuk-su.

 

 

Reklamy